به گزارش خبرنگار اتفاق روز آنلاین، فرهاد نیری روز سه شنبه با اشاره به اهمیت راهبردی پرورش ماهی در قفس در جمع خبرنگاران اظهار کرد: این صنعت پیچیدهترین بخش از زنجیره آبزیپروری است، زیرا فعالان آن هم با دریا بهعنوان محیطی که هنوز شناخت کافی از آن وجود ندارد و هم با موجود زندهای مانند ماهی سر و کار دارند. بروز یک حادثه غیرمنتظره در دریا میتواند تمام سرمایهگذاری را از بین ببرد و همین موضوع، نیاز به بیمهگذاری تخصصی را دوچندان کرده است.
وی افزود: در حالی که بسیاری از صنایع کشور امکان رشد تدریجی با سرمایه محدود دارند، صنعت پرورش ماهی در قفس از همان ابتدا به سرمایهگذاری سنگین نیاز دارد. برای نمونه ایجاد یک مزرعه هزار تنی، حدود ۴۰۰ میلیارد تومان هزینه دارد؛ رقمی که برای هر سرمایهگذاری قابلتحمل نیست و بدون دخالت دولت و نظام بانکی تحقق آن دشوار است.
نیری ضمن مقایسه جایگاه ایران با کشورهای پیشرو بیان کرد: در نروژ و ترکیه از سالها پیش زیرساختها فراهم شده و دولتها با اعطای یارانه صادراتی و تضمین سود اولیه، زمینه رشد این صنعت را ایجاد کردهاند. در ایران نیز حمایت مالی، بیمهای و علمی میتواند مسیر توسعه پایدار این صنعت را هموار کند.
وی ادامه داد: ما در کشور شرایط اقلیمی کمنظیری داریم. ایران تنها کشوری است که هم قادر به پرورش ماهیان سردآبی مانند قزلآلا و خاویاری در شمال، و هم گونههای گرمابی و نیمهاستوایی مانند سیب، سوئدی و شوریده در جنوب است. عمده فعالیتها در استانهای هرمزگان، بوشهر و مازندران متمرکز است.
نیری در ادامه افزود: مزارع پرورش ماهی در قفس معمولاً در فاصله ۵ تا ۱۵ کیلومتری از سواحل و در عمقهای ۲۰ تا ۵۰ متری ایجاد میشوند و هر قفس توان پرورش ۵۰ تا ۱۰۰ تن ماهی را دارد. وی افزود: عملاً فعالیت ما در دل دریا انجام میشود و این محیط پاک و طبیعی اگرچه مزایای زیستمحیطی دارد، اما در برابر طوفان و جریانهای ناگهانی آب نیز چالشبرانگیز است.
وی تأکید کرد: اپراتورهای فعال در این صنعت افراد متخصص و باتجربهای هستند که علاوه بر شناخت شرایط دریایی، توان تعمیر، نگهداری و نظارت دقیق بر رفتار و سلامت ماهیها را دارند. با وجود دشواریهای فراوان، عشق و علاقه به این کار بخش زیادی از انگیزه فعالان این حوزه است، اما بدون پشتوانه مالی، علاقه کافی نیست.
نیری با اشاره به مزیت راهبردی سواحل ایران افزود: ایران با دارا بودن ۳۷۰۰ کیلومتر ساحل میتواند ظرفیت تولید تا دو میلیون تن ماهی در قفس را فراهم کند؛ مشروط بر اینکه زیرساختهای بیمه، تسهیلات بانکی، و حمایتهای دانشبنیان مهیا شود.
وی در ادامه افزود: بهدلیل تغییر اقلیم و خشکسالی، دریا بهترین گزینه برای تأمین پایدار پروتئین و مواد غذایی نسل آینده است. امروزه بیش از ۶۰ درصد غذای جهان از دریا تأمین میشود و ایران نیز باید سهم خود را از این ظرفیت جهانی بگیرد.
وی در پایان با هشدار نسبت به فرصتسوزی گفت: پرورش ماهی در قفس میتواند جایگزین واقعی صادرات نفت باشد؛ چراکه ده کیلوگرم ماهی فرآوریشده ارزآوری معادل یک بشکه نفت دارد، در حالی که نفت منبعی تجدیدناپذیر است. اگر سازوکارها درست تنظیم نشود، ممکن است در آینده کشورهای خارجی مزارع ما را اجاره کرده و از منابع ملی ایران بهرهبرداری کنند.
