به گزارش خبرنگار اتفاق روز آنلاین، رؤیا وزیری روز سه شنبه در تشریح فعالیتهای شرکت متبوع خود در حوزه پرورش ماهی در قفسهای دریایی در جمع خبرنگاران اظهار کرد: ما حدود ۱۰ سال است که مطالعه و ورود به این صنعت را آغاز کردهایم و با بهرهگیری از تجارب شرکتها و کشورهای صاحبنام جهانی، توانستیم با امکانات داخلی به تولید ۸۰ درصدی قفسهای پرورش ماهی در دریا دست یابیم.
وی صنعت پرورش ماهی در دریا را یک “صنعت بسیار ثروتساز توصیف کرد و افزود: امکانات دریایی شمال و جنوب کشور فرصتهای بسیار خوبی برای اشتغالزایی، تأمین غذای سالم و گسترش صنایع بسیاری در کنار خود فراهم میکند.
عضو هیئت مدیره اتاق ایران و چین در خصوص صادرات این تجهیزات افزود: ما امکان صادرات قفسها به کشورهای حاشیه خلیج فارس را داریم. این کشورها غالباً متقاضی این نوع تجهیزات هستند، چرا که از لحاظ علمی، تخصصی و مهندسی، هیچگونه محدودیتی برای صادرات به آنها وجود ندارد. البته ما هنوز به قفسهای بسیار پیشرفتهای با ابعاد بزرگ و تناژهای بالا که در کشورهایی نظیر نروژ استفاده میشود، نرسیدهایم.
وی مهمترین چالش پیش روی این صنعت را نبود امکانات و تجهیزات مورد نیاز ذکر کرد و گفت: این صنعت نیاز به زیرساختهایی دارد که متأسفانه ما هنوز از آن بهرهمند نیستیم؛ از جمله اسکلههای مخصوص، شناورهای مورد نیاز، و از همه مهمتر، نیروهای انسانی آموزش دیده در زمینه کار و مدیریت تخصصی قفسها.
وی تأکید کرد: پرورش ماهی در قفس جزو معدود صنایع پیچیده است؛ یعنی شما به تخصصهای چندرشتهای مانند صنایع دریایی، اکولوژی دریا، علوم بهداشت، علم مدیریت و مسائل مالی به طور همزمان نیاز دارید. کنار گذاشتن یا فراموش کردن هر کدام از این مسائل به کل صنعت لطمه میزند.
وزیری با اشاره به لزوم همکاریهای نهادی، خاطرنشان کرد: در کشورهای دیگر، سازمانها و وزارتخانههای مختلفی دستبهدست هم میدهند. به طور خاص چهار تا پنج نهاد و سازمان هستند که تأثیر زیادی دارند؛ سازمان شیلات، مؤسسات تحقیقاتی، بانک، بیمه و دانشگاه.
این فعال اقتصادی افزود: ما هنوز این زنجیره شکل کاملی به خود نگرفته است. یک نوع شراکت راهبردی بین اینها لازم است. بدون کمک بانک و بدون کمک بیمه نمیتوانیم این صنعت را پیش ببریم و اگر دانشگاه و مؤسسات تحقیقاتی به کمک ما نیایند، این صنعت پیشرفتی نخواهد کرد. ما متکی به توانمندی داخلی هستیم، اما متأسفانه توانمندیهای داخلی هنوز با یکدیگر خوب جفت و جور نشدهاند و حرکت ما بسیار کُند است.
